Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Kendisi ve Ebû Talha, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte (seferden) geliyorlardı. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında Safiyye vardı; onu bineğinin terkisine almıştı. Yolun bir yerinde deve tökezledi; Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ve kadın yere düştüler. Ebû Talha -(râvi) dedi ki: Sanırım (Enes) şöyle dedi:- devesinden atladı, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi ve: “Ey Allah'ın Nebîsi! Allah beni sana feda etsin! Sana bir şey oldu mu?” dedi. (Peygamber): “Hayır, fakat sen kadına bak!” buyurdu. Ebû Talha elbisesini yüzüne kapattı, ona doğru yöneldi ve elbisesini onun üzerine attı. Kadın ayağa kalktı. (Ebû Talha) onlar için bineklerini sağlamca bağladı, onlar da bindiler. Yola devam ettiler. Medine'nin dışına geldiklerinde -ya da: Medine'ye yaklaştıklarında, dedi- Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Dönüyoruz; tövbe ederek, ibadet ederek, Rabbimize hamd ederek (dönüyoruz)” buyurdu ve Medine'ye girinceye kadar bunu söylemeye devam etti.
Sahîh-i Buhârî 3086, Kitap 56, Hadis 290