Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımı Safiyye (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Ramazan'ın son on gününde Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) mescitte itikâfta iken onu ziyaret etmek için yanına geldi. Sonra dönmek üzere kalktı; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de onunla birlikte kalktı. Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımı Ümmü Seleme'nin kapısının yanında, mescidin kapısına yaklaştığında Ensâr'dan iki adam onların yanından geçti; Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) selam verdiler, sonra geçip gittiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onlara: “Yavaş olun!” buyurdu. “Sübhânallah, ey Allah'ın Resûlü!” dediler; bu onlara ağır geldi. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Şüphesiz şeytan insanda kanın ulaştığı yere ulaşır. Ben onun kalplerinize bir şey atmasından korktum.”
Sahîh-i Buhârî 3101, Kitap 57, Hadis 10