İbn Ebû Müleyke şöyle rivayet etti:
İbn Abbas'ın yanına girdik. Şöyle dedi: “İbn Zübeyr'in bu işine kalkışmasına şaşmıyor musunuz? Ben de (kendi kendime): ‘Ebû Bekir ve Ömer için yapmadığım şekilde onun için kendimi hesaba çekeceğim (ona destek olacağım)’ dedim; oysa o ikisi her hayra ondan daha layıktılar. ‘O, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) halasının oğlu, Zübeyr'in oğlu, Ebû Bekir'in (torunu), Hatice'nin kardeşinin oğlu, Âişe'nin kız kardeşinin oğludur’ dedim. Fakat bir de baktım ki o bana karşı yükseklik taslıyor ve bunu istemiyor. Ben de: ‘Bunu kendiliğimden ona sunacağımı ve onun bunu bırakacağını sanmazdım. Onun (bana) bir hayır dilediğini de görmüyorum. Eğer beni (birilerinin) yönetmesi kaçınılmazsa, amcamın oğullarının beni yönetmesi bana başkalarının yönetmesinden daha sevimlidir’ dedim.”
Sahîh-i Buhârî 4666, Kitap 65, Hadis 188