Sehl b. Sa'd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir adam Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: “Ey Allah'ın Resûlü! Karısının yanında bir adam gören kimse hakkında ne dersin? Onu öldürse siz de onu öldürür müsünüz, yoksa ne yapsın?” dedi. Bunun üzerine Allah onlar hakkında Kur'an'da zikredilen lânetleşme (hükmünü) indirdi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Senin ve karın hakkında hüküm verildi” buyurdu. (Sehl) dedi ki: Lânetleştiler; ben de Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında hazır bulunuyordum. (Adam) ondan ayrıldı. Böylece lânetleşen eşlerin arasının ayrılması sünnet oldu. (Kadın) hamile idi; (adam) onun hamileliğini inkâr etti. Oğlu annesine nispetle çağrılırdı. Sonra mirasta şu sünnet cârî oldu: (Oğul) annesine vâris olur, anne de ondan Allah'ın kendisine farz kıldığı payı alır.
Sahîh-i Buhârî 4746, Kitap 65, Hadis 268