"En yakın akrabanı uyar" âyeti inince Peygamber Safâ'ya çıkıp Kureyş boylarına seslendi.

İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

“En yakın akrabanı uyar” (Şuarâ 26/214) âyeti inince Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Safâ'ya çıktı ve Kureyş'in boylarına “Ey Fihroğulları! Ey Adiyoğulları!” diye seslenmeye başladı; nihayet toplandılar. (Gelmeye) gücü yetmeyen adam, ne olduğuna bakması için bir elçi gönderiyordu. Ebû Leheb ve Kureyş geldi. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Söyleyin bana, size şu vadide üzerinize baskın yapmak isteyen bir süvari birliği olduğunu haber versem bana inanır mıydınız?” “Evet, senden doğruluktan başka bir şey görmedik” dediler. “Öyleyse ben, şiddetli bir azaptan önce sizin için bir uyarıcıyım” buyurdu. Ebû Leheb: “Bütün gün boyunca kahrolası! Bizi bunun için mi topladın?” dedi. Bunun üzerine “Ebû Leheb'in iki eli kurusun, kurudu da! Ne malı ona fayda verdi ne de kazandığı” (Tebbet 111/1-2) indi.