Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gün insanların arasında açıkta (oturuyor) iken yürüyerek bir adam ona geldi ve: “Ey Allah'ın Resûlü! İman nedir?” dedi. “İman; Allah'a, meleklerine, peygamberlerine ve O'na kavuşmaya iman etmen ve son dirilişe iman etmendir” buyurdu. “Ey Allah'ın Resûlü! İslam nedir?” dedi. “İslam; Allah'a ibadet edip O'na hiçbir şeyi ortak koşmaman, namazı kılman, farz olan zekâtı vermen ve ramazan orucunu tutmandır” buyurdu. “Ey Allah'ın Resûlü! İhsan nedir?” dedi. “İhsan, Allah'ı görüyormuşsun gibi O'na ibadet etmendir; sen O'nu görmüyorsan da O seni görür” buyurdu. “Ey Allah'ın Resûlü! Kıyamet ne zaman?” dedi. Şöyle buyurdu: “Kendisine sorulan, bu konuda sorandan daha bilgili değildir. Fakat sana onun alametlerinden haber vereyim: Kadın efendisini doğurduğu zaman, bu onun alametlerindendir. Yalınayak, çıplak kimseler insanların başları olduğu zaman, bu da onun alametlerindendir. (Kıyamet), Allah'tan başka kimsenin bilmediği beş şey arasındadır: ‘Kıyamet saatinin bilgisi şüphesiz Allah katındadır. Yağmuru O indirir ve rahimlerde olanı O bilir’ (Lokmân 31/34).” Sonra adam dönüp gitti. “Onu bana geri getirin” buyurdu. Geri getirmek için davrandılar ama bir şey göremediler. “Bu Cibrîl'di; insanlara dinlerini öğretmek için geldi” buyurdu.
Sahîh-i Buhârî 4777, Kitap 65, Hadis 299