İki hayırlı kişi, Ebû Bekir ve Ömer, Peygamber'in huzurunda seslerini yükselttiler

İbn Ebû Müleyke şöyle rivayet etti:

İki hayırlı kişi, Ebû Bekir ve Ömer (radıyallahu anhümâ), neredeyse helâk oluyorlardı. Benî Temîm'in süvari heyeti Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına geldiğinde onun huzurunda seslerini yükselttiler. Biri Benî Mücâşi'in kardeşi Akra' b. Hâbis'i (emir yapmayı) işaret etti, diğeri başka bir adamı işaret etti -Nâfi' dedi ki: Onun adını hatırlamıyorum-. Ebû Bekir Ömer'e: “Sen ancak bana muhalefet etmek istedin” dedi. Ömer: “Sana muhalefet etmek istemedim” dedi. Bu konuda sesleri yükseldi. Bunun üzerine Allah: “Ey iman edenler! Seslerinizi (Peygamber'in sesinin üstüne) yükseltmeyin” (Hucurât 49/2) âyetini indirdi.

İbnü'z-Zübeyr dedi ki: Bu âyetten sonra Ömer, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) (sözünü) işittiremezdi; öyle ki (Resûlullah) ona tekrar sorardı. (İbnü'z-Zübeyr) bunu babası, yani (anne tarafından dedesi) Ebû Bekir hakkında söylemedi.