Zeyd b. Erkam (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte, insanların sıkıntıya düştüğü bir yolculuğa çıktık. Abdullah b. Übey arkadaşlarına: “Resûlullah'ın yanında bulunanlara harcamayın ki onun etrafından dağılsınlar” dedi. Ayrıca: “Eğer Medine'ye dönersek, en izzetli olan, en zelil olanı oradan mutlaka çıkaracaktır” dedi. Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gidip bunu haber verdim. O, Abdullah b. Übey'e haber gönderip ona sordu. O da bunu yapmadığına var gücüyle yemin etti. (İnsanlar): “Zeyd, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) yalan söyledi” dediler. Söyledikleri yüzünden içime bir sıkıntı düştü. Nihayet aziz ve celil olan Allah “Münafıklar sana geldiklerinde” (Münâfikûn 63/1) (âyetinde) beni doğrulayan (âyetleri) indirdi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onlar için mağfiret dilemek üzere onları çağırdı; onlar ise başlarını çevirdiler.
“Huşubun müsennede” (dayatılmış kütükler) (Münâfikûn 63/4) sözü hakkında (Zeyd) şöyle dedi: Onlar (görünüşçe) adamların en güzelleriydi.
Sahîh-i Buhârî 4903, Kitap 65, Hadis 423