Amcam: "Peygamber'in seni yalanlamasından ve sana kızmasından başka ne istedin ki?" dedi

Zeyd b. Erkam (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Amcamla birlikteydim. Abdullah b. Übey İbn Selûl'ün: “Resûlullah'ın yanında bulunanlara harcamayın ki dağılsınlar. Eğer Medine'ye dönersek, en izzetli olan, en zelil olanı oradan mutlaka çıkaracaktır” dediğini işittim. Bunu amcama anlattım; amcam da Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) anlattı. Peygamber beni çağırdı, ben de ona anlattım. Abdullah b. Übey'e ve arkadaşlarına haber gönderdi; onlar bunu söylemediklerine yemin ettiler. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) beni yalanladı, onları doğruladı. Bana benzeri hiç başıma gelmemiş bir keder çöktü ve evimde oturdum. Amcam: “Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) seni yalanlamasından ve sana kızmasından başka ne istedin ki?” dedi. Bunun üzerine yüce Allah şu âyeti indirdi: “Münafıklar sana geldiklerinde: 'Şahitlik ederiz ki sen elbette Allah'ın Resûlüsün' dediler” (Münâfikûn 63/1). Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bana haber gönderdi, onu okudu ve: “Allah seni doğruladı” buyurdu.