Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
“Onu acele ile okumak için dilini onunla hareket ettirme” (Kıyâme 75/16) âyeti hakkında dedi ki: Cebrâil vahiy getirdiğinde Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) dilini ve dudaklarını hareket ettirirdi; bu ona ağır gelirdi ve (bu hâli) ondan anlaşılırdı. Bunun üzerine Allah, “Kıyamet gününe yemin ederim” (Kıyâme 75/1) (diye başlayan sûre)deki şu âyeti indirdi: “Onu acele ile okumak için dilini onunla hareket ettirme. Şüphesiz onu toplamak ve okutmak bize aittir” (Kıyâme 75/16-17). (İbn Abbâs) dedi ki: Onu senin göğsünde toplamak ve okutmak bize aittir. “Onu okuduğumuz zaman sen onun okunuşunu takip et” (Kıyâme 75/18): Onu indirdiğimiz zaman dinle. “Sonra onu açıklamak da bize aittir” (Kıyâme 75/19): Onu senin dilinle açıklamak bize aittir. (İbn Abbâs) dedi ki: Cebrâil ona geldiğinde başını öne eğip (dinlerdi); gidince de Allah'ın kendisine vaat ettiği gibi onu okurdu.
“Evlâ leke fe-evlâ” (Kıyâme 75/34): Tehdittir.
Sahîh-i Buhârî 4929, Kitap 65, Hadis 449