Ebû Bekir: "Resûlullah'ın sırrını ifşa edecek değildim; Hafsa'yı bıraksaydı onu kabul ederdim" dedi.

Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Hafsa bint Ömer, Huneys b. Huzâfe es-Sehmî'den dul kalınca -ki o, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbındandı ve Medine'de vefat etmişti- Ömer b. Hattâb şöyle dedi: Osman b. Affân'a gittim ve Hafsa'yı ona arz ettim. “İşime bir bakayım” dedi. Birkaç gece bekledim. Sonra benimle karşılaştı ve: “Bugünlerde evlenmemeyi uygun gördüm” dedi. Ömer dedi ki: Ebû Bekir es-Sıddîk ile karşılaştım ve: “İstersen seni Hafsa bint Ömer ile evlendireyim” dedim. Ebû Bekir sustu ve bana hiçbir cevap vermedi. Ona, Osman'a olduğundan daha çok gücendim. Birkaç gece bekledim; sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu istedi, ben de onu ona nikâhladım. Sonra Ebû Bekir benimle karşılaştı ve: “Hafsa'yı bana arz ettiğinde sana bir cevap vermediğim için belki bana gücendin” dedi. Ben: “Evet” dedim. Ebû Bekir şöyle dedi: “Bana arz ettiğin konuda sana cevap vermemden beni alıkoyan tek şey, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) onu andığını bilmemdi. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sırrını ifşa edecek değildim. Eğer Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu bıraksaydı, onu kabul ederdim.”