Sehl (b. Sa'd) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir kadın kendisini Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) arz etti. Bir adam ona: “Ey Allah'ın Resûlü! Onu benimle evlendir” dedi. (Peygamber): “Yanında ne var?” buyurdu. (Adam): “Yanımda hiçbir şey yok” dedi. “Git, ara; demirden bir yüzük bile olsa” buyurdu. Adam gitti, sonra döndü ve: “Hayır, vallahi hiçbir şey bulamadım, demirden bir yüzük bile; fakat işte bu benim izarım, yarısı onun olsun” dedi. -Sehl dedi ki: Onun ridâsı da yoktu.- Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “İzarını ne yapacaksın? Onu sen giyersen onun üzerinde ondan bir şey olmaz; o giyerse senin üzerinde ondan bir şey olmaz” buyurdu. Adam oturdu; oturuşu uzayınca kalktı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onu gördü ve onu çağırdı -ya da (adam) onun için çağırıldı- ve: “Kur'ân'dan yanında ne var?” buyurdu. Adam saydığı sûreler için: “Yanımda şu sûre ve şu sûre var” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Yanındaki Kur'ân karşılığında onu sana nikâhladık” buyurdu.
Sahîh-i Buhârî 5121, Kitap 67, Hadis 57