Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Eslem'den bir adam mescitte bulunan Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi ve ona seslenerek: “Ey Allah'ın Resûlü! Bu alçak zina etti” dedi -kendisini kastediyordu-. (Resûlullah) ondan yüz çevirdi. Adam onun yüz çevirdiği tarafa geçip: “Ey Allah'ın Resûlü! Bu alçak zina etti” dedi. Yine ondan yüz çevirdi; adam yine yüz çevirdiği tarafa geçip ona bunu söyledi. Yine ondan yüz çevirdi; adam dördüncü kez onun önüne geçti. Kendi aleyhine dört kez şahitlik edince onu çağırdı ve: “Sende delilik var mı?” buyurdu. “Hayır” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Onu götürün ve recmedin” buyurdu. Adam evli idi.
Zührî'den (rivayet edildiğine göre) şöyle dedi: Câbir b. Abdullah el-Ensârî'yi işiten biri bana şunu haber verdi: (Câbir) dedi ki: Onu recmedenler arasındaydım. Onu Medine'de musallâda recmettik. Taşlar onu iyice acıtınca kaçtı; nihayet Harre'de ona yetiştik ve ölünceye kadar onu recmettik.
Sahîh-i Buhârî 5271, 5272, Kitap 68, Hadis 21
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَى رَجُلٌ مِنْ أَسْلَمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الأَخِرَ قَدْ زَنَى ـ يَعْنِي نَفْسَهُ ـ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى لِشِقِّ وَجْهِهِ الَّذِي أَعْرَضَ قِبَلَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الأَخِرَ قَدْ زَنَى فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى لِشِقِّ وَجْهِهِ الَّذِي أَعْرَضَ قِبَلَهُ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى لَهُ الرَّابِعَةَ، فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ دَعَاهُ فَقَالَ " هَلْ بِكَ جُنُونٌ ". قَالَ لاَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ ". وَكَانَ قَدْ أُحْصِنَ .
وَعَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ كُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَهُ فَرَجَمْنَاهُ بِالْمُصَلَّى بِالْمَدِينَةِ، فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ جَمَزَ حَتَّى أَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ، فَرَجَمْنَاهُ حَتَّى مَاتَ.