Evet, Allah'ın kaderinden yine Allah'ın kaderine kaçıyoruz.

Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Ömer b. Hattâb (radıyallahu anh) Şam'a doğru yola çıktı. Serğ'e vardığında ordu komutanları Ebû Ubeyde b. Cerrâh ve arkadaşları onu karşıladılar ve ona Şam topraklarında veba baş gösterdiğini haber verdiler. İbn Abbâs dedi ki: Ömer: “Bana ilk muhacirleri çağır” dedi. Onları çağırdı; (Ömer) onlarla istişare etti ve onlara Şam'da veba baş gösterdiğini haber verdi. Ayrılığa düştüler. Bazıları: “Sen bir iş için çıktın; ondan dönmeni uygun görmüyoruz” dedi. Bazıları da: “Yanında insanların geri kalanı ve Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbı var; onları bu vebanın üzerine götürmeni uygun görmüyoruz” dedi. “Yanımdan kalkın” dedi. Sonra: “Bana Ensâr'ı çağırın” dedi. Onları çağırdım; onlarla istişare etti. Onlar da muhacirlerin yolunu tuttular ve onların ayrılığa düştüğü gibi ayrılığa düştüler. “Yanımdan kalkın” dedi. Sonra: “Bana burada bulunan, Fetih muhacirlerinden Kureyş'in yaşlılarını çağır” dedi. Onları çağırdım; aralarından iki kişi bile ona karşı ayrılığa düşmedi. “İnsanlarla geri dönmeni ve onları bu vebanın üzerine götürmemeni uygun görüyoruz” dediler. Bunun üzerine Ömer insanlara: “Ben sabahleyin binek üzerinde (yola çıkacağım); siz de sabahleyin (yola çıkmak üzere) bineklerinizin üzerinde olun” diye seslendi. Ebû Ubeyde b. Cerrâh: “Allah'ın kaderinden kaçarak mı?” dedi. Ömer şöyle dedi: “Keşke bunu senden başkası söyleseydi, ey Ebû Ubeyde! Evet, Allah'ın kaderinden yine Allah'ın kaderine kaçıyoruz. Ne dersin, senin develerin olsa da iki yamacı bulunan bir vadiye inse, bunlardan biri verimli, öbürü kurak olsa; verimli olanı otlatırsan onu Allah'ın kaderiyle otlatmış olmaz mısın, kurak olanı otlatırsan onu da Allah'ın kaderiyle otlatmış olmaz mısın?” (İbn Abbâs) dedi ki: Bu sırada bir işi için orada bulunmayan Abdurrahman b. Avf geldi ve şöyle dedi: “Bu konuda bende bir bilgi var. Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: ‘Bir yerde onun (varlığını) işitirseniz oraya gitmeyin; bulunduğunuz bir yerde ortaya çıkarsa da ondan kaçmak için oradan çıkmayın.’” (İbn Abbâs) dedi ki: Bunun üzerine Ömer Allah'a hamd etti, sonra (geri) döndü.