Zeyd b. Sâbit (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) hasırdan küçük bir oda -ya da bir hasır- ile (kendine bir yer) ayırdı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (evinden) çıkıp orada namaz kılıyordu. Bazı adamlar onun peşine düştüler ve onun namazına uyarak namaz kılmaya geldiler. Sonra bir gece gelip hazır oldular; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ise onlara gecikti ve yanlarına çıkmadı. Bunun üzerine seslerini yükselttiler ve kapıya çakıl taşı attılar. O da öfkeli olarak yanlarına çıktı ve Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onlara şöyle buyurdu: “Bu yaptığınız (ısrar) devam edip durdu; öyle ki (bu namazın) size farz kılınacağını sandım. Namazı evlerinizde kılın; çünkü kişinin en hayırlı namazı, farz namaz dışında, evinde kıldığı namazdır.”
Sahîh-i Buhârî 6113, Kitap 78, Hadis 140