Selmân: "Rabbinin, nefsinin ve aile halkının senin üzerinde hakkı var" dedi; Peygamber: "Selmân doğru söylemiş" buyurdu.

Ebû Cuhayfe (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), Selmân ile Ebü'd-Derdâ arasında kardeşlik kurdu. Selmân, Ebü'd-Derdâ'yı ziyaret etti; Ümmü'd-Derdâ'yı eski (gündelik) elbiseler içinde gördü ve ona: “Hâlin ne?” dedi. (Ümmü'd-Derdâ): “Kardeşin Ebü'd-Derdâ'nın dünyada bir ihtiyacı yok” dedi. Ebü'd-Derdâ geldi, ona yemek hazırladı ve: “Ye, ben oruçluyum” dedi. (Selmân): “Sen yemedikçe ben yemem” dedi. O da yedi. Gece olunca Ebü'd-Derdâ (namaza) kalkmaya davrandı; (Selmân): “Uyu” dedi, o da uyudu. Sonra yine kalkmaya davrandı; “Uyu” dedi. Gecenin sonu olunca Selmân: “Şimdi kalk” dedi. (Ebû Cuhayfe) dedi ki: İkisi namaz kıldılar. Selmân ona şöyle dedi: “Şüphesiz Rabbinin senin üzerinde hakkı var, nefsinin senin üzerinde hakkı var, aile halkının senin üzerinde hakkı var. Her hak sahibine hakkını ver.” (Ebü'd-Derdâ) Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip bunu ona anlattı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Selmân doğru söylemiş” buyurdu.

Ebû Cuhayfe, Vehb es-Süvâî'dir; ona Vehbü'l-hayr da denir.