Zü'l-Huvaysıra'ya: "Yazık sana! Ben adaletli olmazsam kim adaletli olur?" buyurdu.

Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Bir gün Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir taksim yaparken, Benî Temîm'den bir adam olan Zü'l-Huvaysıra: “Ey Allah'ın Resûlü! Adaletli ol” dedi. “Yazık sana! Ben adaletli olmazsam kim adaletli olur?” buyurdu. Ömer: “Bana izin ver, boynunu vurayım” dedi. “Hayır. Onun öyle arkadaşları var ki, sizden biri kendi namazını onların namazı yanında, orucunu onların orucu yanında küçük görür. Okun avı delip geçmesi gibi dinden çıkarlar. Okun temrenine bakılır, onda bir şey bulunmaz; sonra sinir sargısına bakılır, onda bir şey bulunmaz; sonra gövdesine bakılır, onda bir şey bulunmaz; sonra yeleklerine bakılır, onda bir şey bulunmaz. (Ok) işkembedeki pisliği ve kanı geçip gitmiştir. İnsanlar arasında bir ayrılık zamanında çıkarlar. Alametleri, iki elinden biri kadın memesi gibi ya da sallanan bir et parçası gibi olan bir adamdır” buyurdu.

Ebû Saîd dedi ki: Şahitlik ederim ki bunu Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) işittim. Yine şahitlik ederim ki Ali onlarla savaştığında ben onunla birlikteydim. (O adam) ölüler arasında arandı ve Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) tarif ettiği vasıfta getirildi.