İbn Sayyâd'a: "Defol! Sen haddini asla aşamazsın"; Deccâl tek gözlüdür, Allah ise tek gözlü değildir.

Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Ömer b. el-Hattâb, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte ashabından bir grup içinde İbn Sayyâd'a doğru gitti. Onu Benî Mağâle'nin kalesinde çocuklarla oynarken buldular. İbn Sayyâd o sıralar ergenlik çağına yaklaşmıştı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) eliyle sırtına vuruncaya kadar (onların geldiğini) fark etmedi. Sonra (Resûlullah): “Benim Allah'ın Resûlü olduğuma şahitlik eder misin?” buyurdu. (İbn Sayyâd) ona baktı ve: “Senin ümmîlerin resûlü olduğuna şahitlik ederim” dedi. Sonra İbn Sayyâd: “Sen de benim Allah'ın resûlü olduğuma şahitlik eder misin?” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onu reddetti, sonra: “Allah'a ve resullerine iman ettim” buyurdu. Sonra İbn Sayyâd'a: “Ne görüyorsun?” buyurdu. “Bana doğru söyleyen de yalan söyleyen de geliyor” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Durum sana karıştırılmış” buyurdu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ben senin için (içimde) bir şey sakladım” buyurdu. “O, duh'tur” dedi. “Defol! Sen haddini asla aşamazsın” buyurdu. Ömer: “Ey Allah'ın Resûlü! Bana izin verir misin, boynunu vurayım?” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Eğer o (Deccâl) ise ona musallat edilemezsin; o değilse onu öldürmende senin için bir hayır yoktur” buyurdu.

Sâlim dedi ki: Abdullah b. Ömer'i şöyle derken işittim: Bundan sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile Übey b. Ka'b el-Ensârî, içinde İbn Sayyâd'ın bulunduğu hurmalığa yöneldiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (hurmalığa) girince, İbn Sayyâd kendisini görmeden önce ondan bir şey işitmek için gizlenerek hurma gövdelerinin arkasına saklanmaya başladı. İbn Sayyâd, içinden bir mırıltı (remreme ya da zemzeme) gelen kadife bir örtü içinde yatağına uzanmıştı. İbn Sayyâd'ın annesi, hurma gövdelerinin arkasına saklanırken Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) gördü ve İbn Sayyâd'a: “Ey Sâf! -bu onun adıdır- İşte Muhammed!” dedi. İbn Sayyâd (mırıltıyı) kesti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Annesi onu kendi hâline bıraksaydı (durumunu) açığa vururdu” buyurdu.

Sâlim dedi ki: Abdullah şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) insanların arasında ayağa kalktı, Allah'a lâyık olduğu şekilde hamd ü senada bulundu, sonra Deccâl'i anarak şöyle buyurdu: “Ben sizi ondan uyarıyorum. Kavmini onunla uyarmamış hiçbir peygamber yoktur. Nûh da kavmini onunla uyarmıştır. Fakat ben size onun hakkında hiçbir peygamberin kavmine söylemediği bir söz söyleyeceğim: Bilin ki o tek gözlüdür, Allah ise tek gözlü değildir.”

Ebû Abdullah (Buhârî) dedi ki: “Hasa'tü'l-kelbe”, köpeği uzaklaştırdım demektir. “Hâsiîn”, uzaklaştırılmışlar demektir.