Müslüman, müşrik ve Yahudilerden karışık bir meclise uğrayan Peygamber onlara selâm verdi ve onları Allah'a davet etti.

Üsâme b. Zeyd (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem), üzerinde semer, semerin altında da Fedek işi kadife bir örtü bulunan bir merkebe bindi ve Üsâme b. Zeyd'i terkisine aldı. Benî Hâris b. Hazrec (yurdun)da Sa'd b. Ubâde'yi hasta ziyaretine gidiyordu; bu, Bedir vakasından önceydi. Nihayet içinde müslümanlardan, putperest müşriklerden ve Yahudilerden karışık (insanların) bulunduğu bir meclisin yanından geçti. Aralarında Abdullah b. Übey b. Selûl vardı; mecliste Abdullah b. Revâha da bulunuyordu. Hayvanın kaldırdığı toz meclisi kaplayınca Abdullah b. Übey ridâsıyla burnunu kapattı, sonra: “Üzerimize toz kaldırmayın” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onlara selâm verdi, sonra durup (hayvandan) indi; onları Allah'a davet etti ve onlara Kur'an okudu. Abdullah b. Übey b. Selûl: “Ey adam! Söylediğin şey eğer doğruysa bundan daha güzeli yoktur. (Ama) meclislerimizde bizi rahatsız etme; yurduna dön, bizden sana geleni olursa ona anlat” dedi. İbn Revâha ise: “Meclislerimizde bize gel; çünkü biz bunu seviyoruz” dedi. Bunun üzerine müslümanlar, müşrikler ve Yahudiler birbirlerine sövüştüler; neredeyse birbirlerinin üzerine saldıracaklardı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onları yatıştırmaya devam etti. Sonra hayvanına binip Sa'd b. Ubâde'nin yanına girdi ve: “Ey Sa'd! Ebû Hubâb'ın ne dediğini işitmedin mi?” buyurdu -Abdullah b. Übey'i kastediyordu- “Şöyle şöyle dedi.” (Sa'd): “Ey Allah'ın Resûlü! Onu affet ve hoş gör. Vallahi Allah sana vereceğini verdi. Bu beldenin halkı ona taç giydirip başına (hükümdarlık) sarığını sarmak üzere anlaşmışlardı. Allah, sana verdiği hak ile bunu geri çevirince o buna içerledi (boğazında kaldı). Sana gördüğün şeyi yaptıran budur” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) de onu affetti.