Kullar Allah'a ibadet edip O'na hiçbir şeyi ortak koşmadıklarında, onların Allah üzerindeki hakkı azap görmemeleridir.

Muâz b. Cebel (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ben Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) terkisindeyken -benimle onun arasında semerin arka tahtasından başka bir şey yoktu- “Ey Muâz!” buyurdu. “Lebbeyk ey Allah'ın Resûlü, ve sa'deyk!” dedim. Sonra bir süre yol aldı, sonra “Ey Muâz!” buyurdu. “Lebbeyk ey Allah'ın Resûlü, ve sa'deyk!” dedim. Sonra bir süre yol aldı, sonra “Ey Muâz b. Cebel!” buyurdu. “Lebbeyk ey Allah'ın Resûlü, ve sa'deyk!” dedim. “Allah'ın kulları üzerindeki hakkı nedir, biliyor musun?” buyurdu. “Allah ve Resûlü daha iyi bilir” dedim. “Allah'ın kulları üzerindeki hakkı, O'na ibadet etmeleri ve O'na hiçbir şeyi ortak koşmamalarıdır” buyurdu. Sonra bir süre yol aldı, sonra “Ey Muâz b. Cebel!” buyurdu. “Lebbeyk ey Allah'ın Resûlü, ve sa'deyk!” dedim. “Bunu yaptıklarında kulların Allah üzerindeki hakkı nedir, biliyor musun?” buyurdu. “Allah ve Resûlü daha iyi bilir” dedim. “Kulların Allah üzerindeki hakkı, onlara azap etmemesidir” buyurdu.