Ben ancak bir insanım; bana davalı gelir, belki biri diğerinden daha etkili konuşur.

Ümmü Seleme (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) kapısının yanında bir çekişme gürültüsü işitti ve yanlarına çıkıp şöyle buyurdu: “Ben ancak bir insanım. Bana davalı gelir. Belki biri diğerinden daha etkili konuşur; ben de onun doğru söylediğini sanarak bu sebeple onun lehine hüküm veririm. Kimin lehine bir müslümanın hakkıyla hükmedersem, o ancak ateşten bir parçadır; artık ister onu alsın, ister bıraksın.”