Ebû Bekir'e ve oğluna haber gönderip vasiyet etmeyi düşündüm ki söyleyenler bir şey söylemesin.

Kâsım b. Muhammed şöyle anlattı:

Âişe (radıyallahu anhâ): “Vay başım!” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “O (ölüm) ben hayattayken olursa, senin için istiğfar eder ve sana dua ederim” buyurdu. Âişe: “Eyvahlar olsun! Vallahi ben senin ölümümü istediğini sanıyorum. Eğer o olsaydı, (o) günün sonunu hanımlarından biriyle gerdeğe girmiş olarak geçirirdin” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Hayır, (asıl) ben 'Vay başım' (demeliyim)! Andolsun ki Ebû Bekir'e ve oğluna haber gönderip (halifeliği) vasiyet etmeyi düşündüm -ya da istedim- ki söyleyenler (bir şey) söylemesin ya da temenni edenler (bir şey) temenni etmesin. Sonra (kendi kendime) dedim ki: Allah (başkasını) kabul etmez, mü'minler de (onu) reddeder -ya da: Allah reddeder, mü'minler de kabul etmez-.”