Ebû Cemre şöyle dedi:
İbn Abbâs ile insanlar arasında tercümanlık yapıyordum. İbn Abbâs şöyle dedi: Abdülkays heyeti Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi. Peygamber: “Bu heyet —yahut bu topluluk— kimdir?” diye sordu. “Rebîa'dan” dediler. “Ne rezil ne de pişman olmayan topluluğa —yahut heyete— hoş geldiniz!” buyurdu. Onlar: “Biz sana uzak bir yoldan geliyoruz. Seninle aramızda Mudar kâfirlerinden şu kabile var. Sana ancak haram ayda gelebiliyoruz. Bize bir emir ver de onu geride bıraktıklarımıza haber verelim, onunla cennete girelim” dediler. Onlara dört şeyi emretti, dört şeyi de yasakladı. Onlara aziz ve celil olan bir tek Allah'a imanı emretti ve: “Bir olan Allah'a iman nedir, bilir misiniz?” diye sordu. “Allah ve Resûlü daha iyi bilir” dediler. Şöyle buyurdu: “Allah'tan başka ilâh olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Resûlü olduğuna şehadet etmek, namazı dosdoğru kılmak, zekâtı vermek, Ramazan orucunu tutmak ve ganimetten beşte birini vermenizdir.” Onları dübbâ, hanteme ve müzeffet (denilen kaplar)dan yasakladı. Şu'be dedi ki: (Ebû Cemre) bazen “nakîr”, bazen de “mukayyer” dedi. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Bunları ezberleyin ve geride bıraktıklarınıza haber verin.”
Sahîh-i Buhârî 87, Kitap 3, Hadis 29