Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gece gecenin ortasında çıktı ve mescitte namaz kıldı; bazı adamlar da onun namazına uyarak namaz kıldılar. Sabah olunca insanlar (bunu) konuştular; onlardan daha çoğu toplandı ve onunla birlikte namaz kıldılar. Sabah olunca insanlar yine konuştular; üçüncü gece mescidin cemaati çoğaldı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) çıktı, onlar da onun namazına uyarak namaz kıldılar. Dördüncü gece olunca mescit cemaatini almaz oldu; nihayet o, sabah namazı için çıktı. Sabah namazını bitirince insanlara yöneldi, teşehhüd getirdi (şehadet kelimesini söyledi), sonra şöyle buyurdu: “Emmâ ba'd (Bundan sonra)! Burada bulunuşunuz bana gizli kalmadı; fakat bu (namazın) size farz kılınmasından ve onu yerine getirmekten aciz kalmanızdan korktum.”
Yûnus da ona mütâbaat etti.
Sahîh-i Buhârî 924, Kitap 11, Hadis 48