Amr b. Tağlib (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir mal ya da esirler getirildi; o da bunları taksim etti. Bazı adamlara verdi, bazı adamları bıraktı. Bıraktıklarının gücendiği kendisine ulaşınca Allah'a hamd etti, sonra O'nu övdü, ardından şöyle buyurdu: “Emmâ ba'd (Bundan sonra)! Allah'a yemin ederim ki ben bir adama veririm, bir adamı da bırakırım; bıraktığım ise bana verdiğimden daha sevimlidir. Fakat bazı topluluklara, kalplerinde gördüğüm sızlanma ve sabırsızlık sebebiyle veririm; bazı toplulukları da Allah'ın kalplerine koyduğu gönül zenginliği ve hayra havale ederim. Amr b. Tağlib de onlardandır.” Allah'a yemin ederim ki Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) bu sözüne karşılık kırmızı develerin bana ait olmasını istemem.
Yûnus da ona mütâbaat etti.
Sahîh-i Buhârî 923, Kitap 11, Hadis 47