Ali: Kırk dirhemde bir dirhem; iki yüz dirheme ulaşınca beş dirhem zekât vardır.

Ali (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Züheyr dedi ki: Zannederim (Ali bunu) Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) (rivayet etti); o şöyle buyurdu: “Onda birin dörtte birini (kırkta biri) getirin: Her kırk dirhemden bir dirhem. İki yüz dirhem tamamlanıncaya kadar size bir şey yoktur. İki yüz dirhem olunca onda beş dirhem vardır. Fazlası da bu hesaba göredir. Koyunlarda her kırk koyunda bir koyun vardır. Eğer otuz dokuz ise sana onlarda bir şey yoktur.” (Râvi) koyunların zekâtını Zührî'nin (rivayeti) gibi anlattı. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Sığırlarda her otuzda bir tebî' (bir yaşını doldurmuş buzağı), kırkta bir müsinne (iki yaşını doldurmuş inek) vardır. Çalıştırılan (hayvanlar) üzerinde bir şey yoktur. Develerde de...” (Râvi) onların zekâtını Zührî'nin zikrettiği gibi zikretti. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Yirmi beşte beş koyun vardır. Bir tane artınca bunlarda bir bintü mahâz vardır; bintü mahâz yoksa otuz beşe kadar bir erkek ibnü lebûn (verilir). Bir tane artınca kırk beşe kadar bunlarda bir bintü lebûn vardır. Bir tane artınca altmışa kadar bunlarda erkek deveyle aşılanmaya elverişli bir hıkka vardır.” Sonra Zührî'nin hadisi gibi anlattı. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Bir tane artınca -yani doksan bir olunca- yüz yirmiye kadar bunlarda erkek deveyle aşılanmaya elverişli iki hıkka vardır. Develer bundan fazla olursa her ellide bir hıkka vardır. Zekât korkusuyla birleşik olanlar ayrılmaz, ayrı olanlar birleştirilmez. Zekâtta yaşlı, kusurlu ve teke alınmaz; ancak zekât memuru dilerse (alınır). Bitkilerde ise ırmakların ya da yağmurun suladığında öşür (onda bir), büyük kovayla (garb) sulananda ise öşrün yarısı (yirmide bir) vardır.”

Âsım ile Hâris'in hadisinde: “Zekât her yıldadır” (ifadesi vardır). Züheyr dedi ki: Zannederim “bir kere” dedi. Âsım'ın hadisinde (şu da vardır): “Develerde bintü mahâz ve ibnü lebûn bulunmazsa on dirhem ya da iki koyun (verilir).”