O size doğruyu söylediğinde onu dövüyor, yalan söylediğinde bırakıyorsunuz.

Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbını (savaşa) çağırdı; onlar da Bedir'e doğru yola çıktılar. Bir de baktılar ki Kureyş'in su taşıyan develeri (geliyor); aralarında Benî Haccâc'ın siyah bir kölesi vardı. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashâbı onu yakaladılar ve ona: “Ebû Süfyân nerede?” diye sormaya başladılar. O da: “Allah'a yemin olsun ki onun işinden hiçbir bilgim yok. Fakat işte Kureyş geldi; aralarında Ebû Cehil, Rebîa'nın iki oğlu Utbe ile Şeybe ve Ümeyye b. Halef var” diyordu. Bunu onlara söyleyince onu dövüyorlardı; o da: “Bırakın beni, bırakın beni, size haber vereyim” diyordu. Onu bırakınca: “Allah'a yemin olsun ki Ebû Süfyân hakkında hiçbir bilgim yok. Fakat işte Kureyş geldi; aralarında Ebû Cehil, Rebîa'nın iki oğlu Utbe ile Şeybe ve Ümeyye b. Halef var, gelmekteler” diyordu. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) namaz kılıyordu ve bunu işitiyordu. (Namazdan) çıkınca şöyle buyurdu: “Nefsim elinde olana yemin olsun ki o size doğruyu söylediğinde onu dövüyor, size yalan söylediğinde onu bırakıyorsunuz. İşte Kureyş, Ebû Süfyân'ı korumak için gelmiş.” Enes dedi ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Burası yarın falancanın düşüp öleceği yerdir” buyurdu ve elini yere koydu. “Burası da yarın falancanın düşüp öleceği yerdir” (buyurdu) ve elini yere koydu. “Burası da yarın falancanın düşüp öleceği yerdir” (buyurdu) ve elini yere koydu. (Enes) dedi ki: Nefsim elinde olana yemin olsun ki onlardan hiçbiri Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) elinin (konduğu) yerden öteye geçmedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onlar hakkında emir verdi; ayaklarından tutulup sürüklendiler ve Bedir kuyusuna atıldılar.