Bir peygamberin hain bakışlı bir gözü olması yakışmaz.

Sa'd (b. Ebû Vakkâs) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Mekke'nin fethedildiği gün Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) dört kişi ile iki kadın dışında insanlara eman verdi ve onların adlarını saydı; İbn Ebû Serh de (onlardandı). (Râvi) hadisi zikretti ve şöyle dedi: İbn Ebû Serh ise Osman b. Affân'ın yanına saklandı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) insanları biata çağırınca (Osman) onu getirip Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) önünde durdurdu ve: “Ey Allah'ın Peygamberi! Abdullah'ın biatini al” dedi. (Resûlullah) başını kaldırdı ve ona üç defa baktı; her defasında (biatini almaktan) kaçınıyordu. Üç defadan sonra onun biatini aldı. Sonra ashabına dönüp şöyle buyurdu: “Aranızda, onun biatinden elimi çektiğimi gördüğü zaman kalkıp şunu öldürecek akıllı bir adam yok muydu?” (Ashab): “Ey Allah'ın Resûlü! İçinden geçeni bilemedik; gözünle bize işaret etseydin ya!” dediler. (Resûlullah): “Bir peygamberin hain bakışlı bir gözü olması yakışmaz” buyurdu.

Ebû Dâvûd dedi ki: Abdullah, Osman'ın süt kardeşiydi. Velîd b. Ukbe de Osman'ın anne bir kardeşiydi; içki içtiğinde Osman ona had vurdu.