Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Bedir günü: “Kim şunu şunu yaparsa, ona nefelden (ek paydan) şu kadar vardır” buyurdu. Gençler öne atıldı, yaşlılar ise sancakların yanında kaldılar ve onlardan ayrılmadılar. Allah onlara fethi nasip edince yaşlılar: “Biz sizin için arka destek idik; bozguna uğrasaydınız bize sığınırdınız. Ganimeti alıp gitmeyin de biz (eli boş) kalmayalım” dediler. Gençler kabul etmedi ve: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu bize verdi” dediler. Bunun üzerine Allah, “Sana ganimetleri sorarlar. De ki: Ganimetler Allah'ındır...” âyetinden “...Nitekim Rabbin seni evinden hak ile çıkardı; hâlbuki müminlerden bir grup kesinlikle bundan hoşlanmıyordu” âyetine kadar indirdi (Enfâl 8/1-5). Şöyle diyor: Bu, onlar için hayırlı oldu; aynı şekilde siz de bana itaat edin, çünkü ben bunun sonucunu sizden daha iyi bilirim.
Sünen-i Ebû Dâvûd 2737, Kitap 15, Hadis 261