Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) baldızı ve Abdurrahman b. Avf'ın nikâhı altında olan Ümmü Habîbe bint Cahş yedi yıl istihâzalı oldu. Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) fetva istedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bu hayız değildir; bu ancak bir damar (kanı)dır. Gusledip namaz kıl.”
Ebû Dâvûd dedi ki: Evzâî bu hadiste Zührî'den, o Urve ile Amre'den, onlar da Âişe'den şunu ekledi: (Âişe) dedi ki: Abdurrahman b. Avf'ın nikâhı altında bulunan Ümmü Habîbe bint Cahş yedi yıl istihâzalı oldu. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona emretti ve şöyle buyurdu: “Hayız gelince namazı bırak; gidince gusledip namaz kıl.”
Ebû Dâvûd dedi ki: Zührî'nin talebelerinden Evzâî dışında hiç kimse bu sözü zikretmedi. Onu Zührî'den Amr b. el-Hâris, Leys, Yûnus, İbn Ebû Zi'b, Ma'mer, İbrâhîm b. Sa'd, Süleymân b. Kesîr, İbn İshâk ve Süfyân b. Uyeyne rivayet ettiler; bu sözü zikretmediler.
Ebû Dâvûd dedi ki: Bu ancak Hişâm b. Urve'nin babasından, onun da Âişe'den (rivayet ettiği) hadisin lafzıdır.
Ebû Dâvûd dedi ki: İbn Uyeyne de bu hadise “Ona hayız günlerinde namazı bırakmasını emretti” (sözünü) ekledi. Bu, İbn Uyeyne'nin bir vehmidir. Muhammed b. Amr'ın Zührî'den (rivayet ettiği) hadiste ise Evzâî'nin kendi hadisinde eklediğine yakın bir şey vardır.
Sünen-i Ebû Dâvûd 285, Kitap 1, Hadis 285