Bu ancak şeytanın tepmelerinden bir tepmedir; altı ya da yedi gün kendini hayızlı say.

Hamne bint Cahş (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Çok fazla ve şiddetli bir kanamayla istihâzalı oluyordum. Fetva sormak ve durumu haber vermek için Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldim; onu kız kardeşim Zeyneb bint Cahş'ın evinde buldum. “Ey Allah'ın Resûlü! Ben çok fazla ve şiddetli bir kanamayla istihâzalı olan bir kadınım; bu hususta ne dersin? O beni namazdan ve oruçtan alıkoydu” dedim. (Resûlullah): “Sana pamuğu tavsiye ederim; çünkü o kanı giderir” buyurdu. (Hamne): “O bundan daha çok” dedi. (Resûlullah): “Öyleyse bir bez edin” buyurdu. (Hamne): “O bundan da çok; ben ancak (kanı) şarıl şarıl akıtıyorum” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Sana iki şey emredeceğim; hangisini yaparsan diğerinin yerine sana yeter. Her ikisine de gücün yeterse (hangisini seçeceğini) sen daha iyi bilirsin.” Sonra ona şöyle buyurdu: “Bu ancak şeytanın tepmelerinden bir tepmedir. Allah'ın ilmindeki gibi altı ya da yedi gün kendini hayızlı say, sonra gusl et. Temizlendiğini ve iyice arındığını görünce yirmi üç ya da yirmi dört gece ve (onların) gündüzleri namaz kıl ve oruç tut; bu sana yeter. Kadınların hayız gördükleri ve temizlendikleri gibi, hayız ve temizlik vakitlerine göre her ay böyle yap. Eğer öğleyi geciktirip ikindiyi öne alarak gusledip öğle ile ikindiyi birlikte kılmaya, akşamı geciktirip yatsıyı öne alarak gusledip iki namazı birlikte kılmaya gücün yeterse böyle yap; sabah (namazı) ile birlikte de gusledersin, böyle yap. Buna gücün yeterse oruç da tut.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu, iki şeyden bana daha hoş gelenidir” buyurdu.

Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu Amr b. Sâbit, İbn Akîl'den rivayet etti ve (şöyle) dedi: Hamne dedi ki: “Ben de: Bu, iki şeyden bana daha hoş gelenidir, dedim.” (Amr) bunu Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) sözü kılmadı, Hamne'nin sözü kıldı. Ebû Dâvûd dedi ki: Amr b. Sâbit râfızî, kötü bir adamdır; fakat hadiste doğru sözlü (sadûk) idi. Sâbit b. el-Mikdâm ise sika (güvenilir) bir adamdır. (Ebû Dâvûd) bunu Yahyâ b. Maîn'den naklen zikretti. Ebû Dâvûd dedi ki: Ahmed (b. Hanbel)'in şöyle dediğini işittim: “İbn Akîl'in hadisi hakkında içimde bir şey (şüphe) var.”