Üsâme b. Zeyd (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) bir kızı ona –ben, Sa'd ve zannedersem Übey onun yanındaydık– “Oğlum veya kızım can çekişiyor, yanımızda bulun” diye haber gönderdi. (Peygamber) selam söyleterek (haber) gönderdi ve: “(Ona) söyle: Alan da Allah'ındır, veren de; O'nun katında her şey belli bir süreye bağlıdır” buyurdu. (Kızı) ona yemin vererek (tekrar) haber gönderdi. Bunun üzerine ona geldi. Çocuk, nefesi hırıldarken Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) kucağına konuldu; Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) gözlerinden yaşlar boşandı. Sa'd ona: “Bu nedir?” dedi. (Peygamber): “Bu, Allah'ın dilediği kimselerin kalplerine koyduğu bir merhamettir. Allah, kullarından ancak merhametli olanlara merhamet eder” buyurdu.
Sünen-i Ebû Dâvûd 3125, Kitap 21, Hadis 37