Semüre b. Cündeb (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize hutbe verdi ve: “Burada falanoğullarından biri var mı?” buyurdu. Ona kimse cevap vermedi. Sonra (yine): “Burada falanoğullarından biri var mı?” buyurdu. Ona kimse cevap vermedi. Sonra (yine): “Burada falanoğullarından biri var mı?” buyurdu. Bir adam kalkıp: “Benim, ey Allah'ın Resûlü!” dedi. (Peygamber) (sallallahu aleyhi ve sellem): “İlk iki defada bana cevap vermekten seni ne alıkoydu? Dikkat et, ben sizi ancak hayırla anacaktım. Arkadaşınız borcu yüzünden (cennetten) alıkonulmuştur” buyurdu. (Semüre dedi ki:) Andolsun, o adamı (arkadaşının borcunu) onun yerine öderken gördüm; öyle ki ondan bir şey isteyen hiç kimse kalmadı.
Ebû Dâvûd dedi ki: (Senetteki) Sem'ân, Sem'ân b. Müşennec'dir.
Sünen-i Ebû Dâvûd 3341, Kitap 23, Hadis 16