Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Cebrâil (aleyhisselâm) Beyt'in yanında bana iki defa imamlık yaptı. Öğleyi bana güneş zevale erdiğinde, (gölge) ayakkabı bağı kadarken kıldırdı. İkindiyi bana (her şeyin) gölgesi kendisi kadar olduğunda kıldırdı. Bana –yani akşamı– oruçlunun iftar ettiği vakit kıldırdı. Yatsıyı bana şafak kaybolduğunda kıldırdı. Sabahı bana yemek ve içmenin oruçluya haram olduğu vakit kıldırdı. Ertesi gün olunca öğleyi bana gölgesi kendisi kadar olduğunda kıldırdı. İkindiyi bana gölgesi kendisinin iki misli olduğunda kıldırdı. Akşamı bana oruçlunun iftar ettiği vakit kıldırdı. Yatsıyı bana gecenin üçte birine kadar (geciktirerek) kıldırdı. Sabahı bana ortalık ağardığında kıldırdı. Sonra bana dönüp: 'Ey Muhammed! Bu, senden önceki peygamberlerin vaktidir. Vakit bu iki vaktin arasındadır' dedi.”
Sünen-i Ebû Dâvûd 393, Kitap 2, Hadis 3