Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Hâris b. el-Mustalik'in kızı Cüveyriye, Sâbit b. Kays b. Şemmâs'ın veya onun bir amcasının oğlunun payına düştü ve kendisi için kitâbet anlaşması yaptı. O, çok güzel, gözleri üzerine çeken bir kadındı. Âişe (radıyallahu anhâ) dedi ki: Kitâbet bedeli hususunda Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) (yardım) istemeye geldi. Kapıda durunca onu gördüm ve (orada) bulunmasından hoşlanmadım; Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) da onda benim gördüğümün benzerini göreceğini anladım. (Cüveyriye): “Ey Allah'ın Resûlü! Ben Hâris'in kızı Cüveyriye'yim. Benim durumum sana gizli değildir. Ben Sâbit b. Kays b. Şemmâs'ın payına düştüm ve kendim için kitâbet anlaşması yaptım. Kitâbet bedelim hususunda (yardım) istemek için sana geldim” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bundan daha hayırlı olana ne dersin?” buyurdu. (Cüveyriye): “O nedir, ey Allah'ın Resûlü?” dedi. (Peygamber): “Kitâbet bedelini senin yerine ödeyeyim ve seninle evleneyim” buyurdu. (Cüveyriye): “Kabul ettim” dedi. (Âişe) dedi ki: İnsanlar, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) Cüveyriye ile evlendiğini birbirlerinden duydular. Ellerindeki esirleri salıverip azat ettiler ve: “(Bunlar) Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) hısımlarıdır” dediler. Kavmine ondan daha büyük bereketi olan bir kadın görmedik; onun sebebiyle Benü'l-Mustalik'ten yüz aile azat edildi.
Ebû Dâvûd dedi ki: Bu, velînin (kadını) kendisiyle evlendirebileceğine dair bir delildir.
Sünen-i Ebû Dâvûd 3931, Kitap 31, Hadis 6