İbn Mes'ûd (Ebû Muâviye tariki): "Hîte leke" değil, bana öğretildiği gibi "ve kâlet heyte leke" (Yûsuf 12/23).

Şakîk (b. Seleme) şöyle anlattı:

Abdullah'a (b. Mes'ûd): “Bazı insanlar bu âyeti 've kâlet hîte leke' diye okuyorlar” denildi. Şöyle dedi: “Ben bana öğretildiği gibi okurum; bu bana daha sevimlidir: 've kâlet heyte leke' (Kadın 'Haydi gel!' dedi).” (Yûsuf 12/23) (Hâ harfinin üstünüyle “heyte”; esreli “hîte” değil.)