Ebû Rimse (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Babamla birlikte Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) doğru gittim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) babama: “Bu senin oğlun mu?” dedi. (Babam): “Evet, Kâbe'nin Rabbine yemin olsun ki” dedi. (Peygamber): “Gerçekten mi?” dedi. (Babam): “Buna şahitlik ederim” dedi. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), benim babama olan benzerliğimin açıklığından ve babamın benim hakkımda yemin etmesinden dolayı gülerek tebessüm etti. Sonra şöyle buyurdu: “Bilesin ki o senin yerine suç işlemiş olmaz, sen de onun yerine suç işlemiş olmazsın (birinizin suçundan diğeri sorumlu tutulmaz).” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (şu âyeti) okudu: “Hiçbir günahkâr başkasının günah yükünü taşımaz.” (En'âm 6/164)
Sünen-i Ebû Dâvûd 4495, Kitap 41, Hadis 2