Sizden elli kişi onlardan bir adam aleyhine yemin eder, o da ipiyle birlikte teslim edilir.

Sehl b. Ebû Hasme ve Râfi' b. Hadîc (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Muhayyısa b. Mes'ûd ile Abdullah b. Sehl Hayber tarafına gittiler ve hurmalıklar arasında birbirlerinden ayrıldılar. Abdullah b. Sehl öldürüldü. (Yakınları) Yahudileri itham ettiler. Bunun üzerine kardeşi Abdurrahman b. Sehl ile amcasının iki oğlu Huvayyısa ve Muhayyısa gelip Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) vardılar. Abdurrahman -ki onların en küçüğüydü- kardeşinin meselesi hakkında konuştu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Büyüğü (öne al), büyüğü!” -veya: “Büyük olan başlasın”- buyurdu. Bunun üzerine o ikisi arkadaşlarının meselesi hakkında konuştular. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Sizden elli kişi onlardan bir adam aleyhine yemin eder, o da ipiyle birlikte (size) teslim edilir.” “Şahit olmadığımız bir iş! Nasıl yemin ederiz?” dediler. (Peygamber): “O hâlde Yahudiler, içlerinden elli kişinin yeminiyle size karşı (kendilerini) aklarlar” buyurdu. “Ey Allah'ın Resûlü! (Onlar) kâfir bir topluluk” dediler. (Râvi) dedi ki: Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun diyetini kendi tarafından ödedi. (Beşîr) dedi ki: Sehl şöyle dedi: Bir gün onların deve ağılına girdim; o develerden bir dişi deve ayağıyla bana bir tekme attı. Hammâd dedi ki: (Hadis) bu ya da buna benzer (şekildedir).

Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu Bişr b. el-Mufaddal ve Mâlik, Yahyâ b. Saîd'den rivayet ettiler; (Yahyâ) bu rivayette: “Elli yemin edip arkadaşınızın -veya katilinizin- kanına hak kazanır mısınız?” dedi. Bişr “kan” kelimesini zikretmedi. Abde de Yahyâ'dan Hammâd'ın dediği gibi rivayet etti. İbn Uyeyne de bunu Yahyâ'dan rivayet etti ve (Peygamber'in) “Yahudiler, yemin ettikleri elli yeminle size karşı (kendilerini) aklarlar” sözüyle başladı; (yeminle) hak kazanmayı zikretmedi.

Ebû Dâvûd dedi ki: Bu, İbn Uyeyne'nin bir vehmidir (yanılgısıdır).