Abdullah b. Zeyd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), insanları namaz için toplamak üzere çalınacak bir çan yapılmasını emredince, ben uyurken elinde çan taşıyan bir adam etrafımda dolaştı. “Ey Allah'ın kulu! Çanı satar mısın?” dedim. “Onu ne yapacaksın?” dedi. “Onunla (insanları) namaza çağıracağız” dedim. “Sana bundan daha hayırlı olanı göstereyim mi?” dedi. Ona “Evet” dedim. (Abdullah) dedi ki: O da şöyle dedi: Şöyle dersin: “Allâhu ekber, Allâhu ekber, Allâhu ekber, Allâhu ekber. Eşhedü en lâ ilâhe illallah, eşhedü en lâ ilâhe illallah. Eşhedü enne Muhammeden resûlullah, eşhedü enne Muhammeden resûlullah. Hayye ale's-salâh, hayye ale's-salâh. Hayye ale'l-felâh, hayye ale'l-felâh. Allâhu ekber, Allâhu ekber. Lâ ilâhe illallah. (Allah en büyüktür. Şahitlik ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur. Şahitlik ederim ki Muhammed Allah'ın resûlüdür. Haydin namaza! Haydin kurtuluşa! Allah en büyüktür. Allah'tan başka ilah yoktur.)” (Abdullah) dedi ki: Sonra benden biraz geri çekildi, sonra şöyle dedi: Namaz için kamet getirdiğinde de şöyle dersin: “Allâhu ekber, Allâhu ekber. Eşhedü en lâ ilâhe illallah. Eşhedü enne Muhammeden resûlullah. Hayye ale's-salâh. Hayye ale'l-felâh. Kad kâmeti's-salâh, kad kâmeti's-salâh (Namaz başladı). Allâhu ekber, Allâhu ekber. Lâ ilâhe illallah.” Sabah olunca Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip gördüğümü ona haber verdim. Şöyle buyurdu: “İnşallah bu, gerçek bir rüyadır. Bilâl ile birlikte kalk ve gördüğünü ona söyle, o da onunla ezan okusun; çünkü onun sesi seninkinden daha gürdür.” Bilâl ile birlikte kalktım; ben ona söylemeye başladım, o da onunla ezan okuyordu. (Abdullah) dedi ki: Ömer b. el-Hattâb evindeyken bunu işitti; ridâsını sürükleyerek çıktı ve “Seni hak ile gönderene yemin olsun ki ey Allah'ın Resûlü, ben de onun gördüğünün benzerini gördüm” diyordu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) “Hamd Allah'a mahsustur” buyurdu.
Ebû Dâvûd dedi ki: Zührî'nin Saîd b. el-Müseyyeb'den, onun da Abdullah b. Zeyd'den rivayeti de böyledir. İbn İshâk, Zührî'den (naklen) bu rivayette “Allâhu ekber, Allâhu ekber, Allâhu ekber, Allâhu ekber” dedi. Ma'mer ve Yûnus ise Zührî'den (naklen) bu rivayette “Allâhu ekber, Allâhu ekber” dediler; (tekbiri) iki kez tekrarlamadılar.
Sünen-i Ebû Dâvûd 499, Kitap 2, Hadis 109