Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “İmam ancak kendisine uyulsun diye (imam) kılınmıştır. Tekbir aldığında siz de tekbir alın; o tekbir almadıkça siz tekbir almayın. Rükûa vardığında siz de rükûa varın; o rükûa varmadıkça siz rükûa varmayın. ‘Semiallahu limen hamideh’ dediğinde ‘Allahümme rabbenâ leke'l-hamd’ deyin.” Müslim (b. İbrâhîm) “ve leke'l-hamd” dedi. “Secdeye vardığında siz de secdeye varın; o secdeye varmadıkça siz secdeye varmayın. Ayakta kıldığında ayakta kılın; oturarak kıldığında hepiniz oturarak kılın.”
Ebû Dâvûd dedi ki: “Allahümme rabbenâ leke'l-hamd” (lafzını) bana Süleymân'dan (naklen) bazı arkadaşlarımız anlattı.
Sünen-i Ebû Dâvûd 603, Kitap 2, Hadis 213
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - الْمَعْنَى - عَنْ وُهَيْبٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَلاَ تُكَبِّرُوا حَتَّى يُكَبِّرَ وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَلاَ تَرْكَعُوا حَتَّى يَرْكَعَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . قَالَ مُسْلِمٌ " وَلَكَ الْحَمْدُ " . " وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَلاَ تَسْجُدُوا حَتَّى يَسْجُدَ وَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا أَجْمَعُونَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . أَفْهَمَنِي بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ سُلَيْمَانَ .