Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Ben Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) kıblesinde (önünde) enine uzanmış olarak uyurdum. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ben önündeyken namaz kılardı. Vitir kılmak istediğinde -Osman (şunu) ekledi: beni dürterdi; sonra ikisi (aynı lafızda) birleştiler- “Kenara çekil” buyururdu.
Sünen-i Ebû Dâvûd 714, Kitap 2, Hadis 324
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، ح قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ وَهَذَا لَفْظُهُ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ وَأَنَا مُعْتَرِضَةٌ، فِي قِبْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيُصَلِّي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَمَامَهُ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ . زَادَ عُثْمَانُ غَمَزَنِي ثُمَّ اتَّفَقَا فَقَالَ " تَنَحَّىْ " .