Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte namazda oturduğumuzda: “Kullarından önce Allah'a selam olsun; falana ve falana selam olsun” derdik. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “‘Allah'a selam olsun’ demeyin; çünkü Allah, Selâm'ın ta kendisidir. Fakat biriniz oturduğunda şöyle desin: ‘Tahiyyeler, dualar ve güzel sözler Allah'adır. Ey Peygamber! Selam, Allah'ın rahmeti ve bereketleri sana olsun. Selam bize ve Allah'ın salih kullarına olsun.’ Bunu söylediğinizde göklerde ve yerde -ya da gök ile yer arasında- bulunan her salih kula ulaşır. ‘Şahitlik ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur ve yine şahitlik ederim ki Muhammed O'nun kulu ve elçisidir.’ Sonra biriniz duadan en çok hoşuna gideni seçsin ve onunla dua etsin.”
Sünen-i Ebû Dâvûd 968, Kitap 2, Hadis 579