Ebû Humeyd es-Sâidî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından, aralarında Ebû Katâde'nin de bulunduğu on kişi arasında iken Ebû Humeyd şöyle dedi: “Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) namazını en iyi bileniniz benim.” Onlar: “Neden? Vallahi sen ona bizden daha çok tâbi olmuş değilsin, sohbetinde de bizden daha eski değilsin” dediler. (Ebû Humeyd): “Evet (öyledir)” dedi. “Öyleyse anlat” dediler. Şöyle dedi: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) namaza kalktığında tekbir alır, sonra ellerini omuzlarının hizasına gelinceye kadar kaldırır ve her uzvu yerine otururdu. Sonra kıraat eder, sonra tekbir alıp ellerini omuzlarının hizasına gelinceye kadar kaldırırdı. Sonra rükû eder, avuçlarını dayanarak dizlerinin üzerine koyardı; başını ne aşağı sarkıtır ne de yukarı kaldırır, dümdüz tutardı. Sonra 'Semiallâhü limen hamideh (Allah kendisine hamdedeni işitir)' der ve ellerini omuzlarının hizasına gelinceye kadar kaldırırdı; ta ki her kemik yerine otursun. Sonra yere iner, kollarını yanlarından uzak tutardı. Sonra başını kaldırır, sol ayağını büküp üzerine otururdu; secde ettiğinde de ayak parmaklarını bükerdi. Sonra (tekrar) secde eder, sonra tekbir alıp sol ayağının üzerine otururdu; ta ki her kemiği yerine dönsün. Sonra kalkar, diğer rekâtta da aynısını yapardı. Sonra iki rekâttan kalktığında, namaza başlarken yaptığı gibi ellerini omuzlarının hizasına gelinceye kadar kaldırırdı. Sonra namazının geri kalanını da böyle kılardı. Nihayet ardından selam verilecek secde olunca ayaklarından birini geri çeker ve teverrük ederek sol yanı üzerine otururdu.” Onlar: “Doğru söyledin; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) böyle namaz kılardı” dediler.
Sünen-i İbn Mâce 1061, Kitap 5, Hadis 259