Güneş ve ay Allah'ın âyetlerinden iki âyettir; onları tutulmuş gördüğünüzde hemen namaza koşun.

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) hayatında güneş tutuldu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) mescide çıktı, (namaza) durup tekbir aldı. İnsanlar da arkasında saf tuttular. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) uzun bir kıraatte bulundu. Sonra tekbir alıp uzun bir rükû yaptı. Sonra başını kaldırıp “Semiallâhu limen hamideh, Rabbenâ ve leke'l-hamd (Allah kendisine hamd edeni işitti; Rabbimiz, hamd sanadır)” dedi. Sonra (ayakta) durup ilk kıraatten daha kısa olan uzun bir kıraatte bulundu. Sonra tekbir alıp ilk rükûdan daha kısa olan uzun bir rükû yaptı. Sonra “Semiallâhu limen hamideh, Rabbenâ ve leke'l-hamd” dedi. Sonra diğer rekâtta da aynısını yaptı. Böylece dört rükû ve dört secdeyi tamamladı. Güneş, o namazdan ayrılmadan önce açıldı. Sonra kalkıp insanlara hutbe okudu; Allah'a lâyık olduğu şekilde hamd ü senada bulundu, sonra şöyle buyurdu: “Güneş ve ay, Allah'ın âyetlerinden iki âyettir. Ne kimsenin ölümü ne de hayatı sebebiyle tutulurlar. Onları (tutulmuş) gördüğünüzde hemen namaza koşun.”