Zıhâr yapıp hanımıyla birlikte olan Seleme b. Sahr'a köle azat etmesi, iki ay oruç tutması ya da altmış yoksulu doyurması emredildi.

Seleme b. Sahr el-Beyâdî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ben kadınlara çok düşkün bir adamdım; bu konuda benim kadar nasibi olan bir adam bilmiyordum. Ramazan girince, Ramazan çıkıncaya kadar hanımıma zıhâr yaptım. Bir gece o benimle konuşurken bir yeri açılıverdi; hemen üzerine atılıp onunla birlikte oldum. Sabah olunca kavmime gittim, durumumu onlara anlattım ve: “Benim için Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) sorun.” dedim. Onlar: “Biz bunu yapmayız; yoksa Allah hakkımızda bir âyet indirir ya da Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) hakkımızda bir söz çıkar da ayıbı üzerimizde kalır. Fakat seni suçunla baş başa bırakacağız; sen git, durumunu Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) kendin anlat.” dediler. Bunun üzerine çıkıp ona vardım ve durumu haber verdim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bunu yapan sen misin?” buyurdu. “Bunu yapan benim. İşte ey Allah'ın Resûlü, Allah'ın hakkımdaki hükmüne sabredeceğim.” dedim. “Öyleyse bir köle azat et.” buyurdu. “Seni hak ile gönderene yemin ederim ki şu boynumdan başka bir şeye sahip değilim.” dedim. “Öyleyse iki ay art arda oruç tut.” buyurdu. “Ey Allah'ın Resûlü! Başıma gelen bu belâ da oruçtan başka bir sebeple mi geldi?” dedim. “Öyleyse sadaka ver ve altmış yoksulu doyur.” buyurdu. “Seni hak ile gönderene yemin ederim ki bu geceyi akşam yemeğimiz olmadan geçirdik.” dedim. “Öyleyse Benî Zürayk'ın sadaka (zekât) görevlisine git, ona söyle de onu sana versin; altmış yoksulu doyur, kalanından da sen faydalan.” buyurdu.