Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte, umreyle karıştırmaksızın yalnız hac için ihrama girip telbiye getirdik. Zilhicce'nin dört gecesi geçmişken Mekke'ye vardık. Beyt'i tavaf edip Safâ ile Merve arasında sa'y ettiğimizde Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bize onu umreye çevirmemizi ve kadınlarımıza helâl olacak şekilde ihramdan çıkmamızı emretti. Kendi aramızda: “Bizimle Arafat arasında yalnız beş (gün) var; oraya erkeklik organlarımızdan meni damlar hâlde mi çıkacağız?” dedik. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ben elbette sizin en iyiniz ve en doğrunuzum. Kurbanlık (hedy) olmasaydı ben de ihramdan çıkardım.” Sürâka b. Mâlik: “Bu temettuumuz yalnız bu yılımız için mi, yoksa ebedî mi?” dedi. (Resûlullah): “Hayır, bilakis ebediyen (geçerlidir)” buyurdu.
Sünen-i İbn Mâce 2980, Kitap 25, Hadis 99