Osmân b. Ebü'l-Âs (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) beni Tâif'e vali tayin ettiğinde, namazımda bana bir şey ârız olmaya başladı; öyle ki ne kıldığımı bilmez oldum. Bunu görünce Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) yolculuk ettim. “İbn Ebü'l-Âs (mı)?” buyurdu. “Evet, ey Allah'ın Resûlü!” dedim. “Seni ne getirdi?” buyurdu. “Ey Allah'ın Resûlü! Namazımda bana bir şey ârız oluyor; öyle ki ne kıldığımı bilmiyorum” dedim. “O, şeytandır. Yaklaş” buyurdu. Ona yaklaştım ve ayaklarımın ön tarafları üzerine oturdum. Eliyle göğsüme vurdu, ağzıma hafifçe tükürdü ve: “Çık, ey Allah'ın düşmanı!” buyurdu. Bunu üç defa yaptı. Sonra: “İşinin başına dön” buyurdu.
(Râvi) dedi ki: Osmân şöyle dedi: “Ömrüme yemin olsun ki onun bundan sonra bana karıştığını sanmıyorum.”
Sünen-i İbn Mâce 3548, Kitap 31, Hadis 113