Karnını yarıp kalbinde ne olduğunu öğrenseydin ya! Ne söylediğini kabul ettin, ne de kalbindekini biliyorsun.

İmrân b. Husayn (radıyallahu anh) şöyle anlattı:

Nâfi' b. el-Ezrak ve arkadaşları geldiler ve: “Ey İmrân! Helak oldun!” dediler. (İmrân): “Helak olmadım” dedi. “Hayır, (helak oldun)” dediler. “Beni helak eden şey nedir?” dedi. Dediler ki: “Allah, 'Fitne kalmayıncaya ve din tamamen Allah'ın oluncaya kadar onlarla savaşın' (Enfâl 8/39) buyuruyor.” (İmrân) şöyle dedi: “Biz onlarla, onları sürüp çıkarıncaya kadar savaştık ve din tamamen Allah'ın oldu. İsterseniz size Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) işittiğim bir hadis anlatayım.” “Sen onu Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) mi işittin?” dediler. (İmrân) şöyle dedi: “Evet. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında bulundum; o, Müslümanlardan bir orduyu müşriklere göndermişti. Onlarla karşılaşınca çetin bir şekilde savaştılar; (müşrikler) sırtlarını dönüp kaçtılar. Akrabalarımdan bir adam müşriklerden bir adama mızrakla saldırdı. Onu yakalayınca (müşrik): 'Allah'tan başka ilah olmadığına şahitlik ederim; ben Müslümanım' dedi. Ama o, mızrağı saplayıp onu öldürdü. Sonra Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: 'Ey Allah'ın Resûlü! Helak oldum' dedi. (Resûlullah) bir veya iki defa: 'Ne yaptın?' buyurdu. O da yaptığını ona haber verdi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: 'Karnını yarıp kalbinde ne olduğunu öğrenseydin ya!' buyurdu. (Adam): 'Ey Allah'ın Resûlü! Karnını yarsaydım kalbinde ne olduğunu bilecek miydim?' dedi. (Resûlullah): 'Ne onun söylediğini kabul ettin, ne de kalbinde olanı biliyorsun' buyurdu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona (başka bir şey söylemeyip) sustu. (Adam) çok geçmeden öldü. Onu defnettik; sabah olunca yerin üstünde (duruyor)du. 'Belki bir düşmanı onu (mezarından) çıkarmıştır' dediler. Onu (yine) defnettik, sonra kölelerimize onu beklemelerini emrettik. Sabah olunca yine yerin üstündeydi. 'Belki köleler uyuklamıştır' dedik. Onu (tekrar) defnettik, sonra onu bizzat kendimiz bekledik. Sabah olunca yine yerin üstündeydi. Bunun üzerine onu şu dağ geçitlerinden birine attık.”