Ye'cûc ve Me'cûc her gün seddi kazarlar; inşallah dedikleri gün onu delip çıkarlar.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ye'cûc ve Me'cûc her gün (seddi) kazarlar; tam güneşin ışığını görecek hâle geldiklerinde başlarındaki: ‘Dönün, onu yarın kazarız’ der. Allah onu eskisinden daha sağlam hâle getirir. Nihayet süreleri dolup Allah onları insanların üzerine göndermek istediğinde (yine) kazarlar; tam güneşin ışığını görecek hâle geldiklerinde başlarındaki: ‘Dönün, inşallah (Allah dilerse) onu yarın kazacaksınız’ der; (böylece) istisna ederler (inşallah derler). (Ertesi gün) ona dönerler, onu bıraktıkları hâlde bulurlar. Onu kazıp insanların üzerine çıkarlar ve suları kuruturlar. İnsanlar onlardan (korunmak için) kalelerine sığınır. Onlar oklarını göğe atarlar; (oklar) üzerinde pıhtılaşmış kanla geri döner. ‘Yeryüzü halkını kahrettik, gök ehline de üstün geldik’ derler. Allah da onların enselerine nağaf (kurtlar) gönderir ve onları bununla öldürür.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Canım elinde olana yemin ederim ki yeryüzünün hayvanları onların etleriyle semirir ve iyice besi alır.”