Bu adamın soyundan Kur'an okuyan, fakat okun avdan çıktığı gibi İslâm'dan çıkan bir topluluk gelecek.

Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Ali (radıyallahu anh) Yemen'de iken Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) toprağından ayrıştırılmamış bir parça altın gönderdi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu dört kişi arasında paylaştırdı: Akra' b. Hâbis el-Hanzalî, Uyeyne b. Bedr el-Fezârî, Kilâb oğullarından Alkame b. Ulâse el-Âmirî ve Nebhân oğullarından Zeydü'l-Hayr et-Tâî. Kureyş öfkelendi ve: “Necd'in ileri gelenlerine verip bizi bırakıyor musun?” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ben bunu ancak onların kalplerini ısındırmak için yaptım” buyurdu.

Bunun üzerine sakalı gür, elmacık kemikleri çıkık, gözleri çökük, alnı çıkık, başı tıraşlı bir adam geldi ve: “Ey Muhammed! Allah'tan kork” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ben O'na isyan edersem Allah'a kim itaat eder? O beni yeryüzü halkına güvenilir kılıyor da siz bana güvenmiyor musunuz?” Sonra adam dönüp gitti. Topluluktan biri —Hâlid b. el-Velîd olduğu sanılıyor— onu öldürmek için izin istedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bunun soyundan bir topluluk çıkacak; Kur'an okuyacaklar, (fakat Kur'an) gırtlaklarını geçmeyecek. Müslümanları öldürecek, putperestleri bırakacaklar. Okun avı delip çıktığı gibi İslâm'dan çıkacaklar. Onlara yetişirsem, Âd kavminin öldürüldüğü gibi onları mutlaka öldürürüm.”